چرا تروفه؟ شكار تروفه به چه معناست؟ وشكار تروفه چگونه مي‌تواند به افزايش جمعيت يك گونه كمك كند؟ اين‌ها و امثال اين‌ها سوال‌هايي است كه دائماً از سوي برخي شكارچيان و دوستداران طبيعت مطرح مي‌شود. آيا شكار تروفه به حيواني اطلاق مي‌شود كه سال‌هايي از زندگي خود را سپري كرده و فرصت كافي براي ابراز وجود در ميان جمعيت و نسل خود را داشته است؟ و يا اينكه از نظر ميزان رشد شاخ، جمجمه و يا دندان، به حد مطلوب و يا فراتر از معمول رسيده باشد؟ و يا از نظر سني رو به كهولت باشد؟ و آيا شكارچي ورزشي مي‌داند كه با شكار و حذف اين حيوان مسن و يا پير، عرصه را براي جوانترها و ابراز وجودشان باز مي‌كند و به عبارتي جمعيت آن نسل را هرس مي‌كند؟ و اين ميراث طبيعي و شكوه خلقت را در موزه خصوصي و يا عمومي، ساليان سال حفظ می کند؟
و امّا براي شكافتن اين موضوع و نگرش ديدگاه‌هاي مختلف، بر آن شدم تا از برخي صاحب نظران در زمينه حيات‌وحش و شكار بپرسم: چرا تروفه؟
دكتر هدايت‌اله تاج‌بخش: تروفه به يك گونه ممتاز اطلاق مي‌گردد، هدف بر اين است كه شكارچيان تا آن‌جا كه بتوانند به دنبال شكار ممتاز، مسن و نر باشند و بدين ترتيب به حيوانات جوان و يا ماده لطمه‌اي وارد نشود. در واقع رواج شكار تروفه مي‌تواند به حفظ حيات‌وحش كمك كند، كه اين صحبت ما تنها نيست، بلكه نظر جهانيان است و كلوپ‌هايي نظير C.I.C و Rowland ward، ساليان سال است كه به ثبت تروفه‌ها مشغولند و ساليانه جلسه‌هايي جهت فروش برخي تروفه‌ها برگزار مي‌كنند، كه با قيمت‌هاي بالايي خريد و فروش مي‌شوند. بنده به عين ديده‌ام كه كشورهاي پيشرفته نظير آمريكا، از طريق ترويج شكار تروفه (تروفه‌بازي) چه خدمتي به حيات‌وحش‌شان كرده‌اند. و حدود سال‌هاي 50-49 كه به ايران بازگشتم، با كمك افرادي همچون منوچهر رياحي، اسكندر فيروز، امان‌اله جهانباني، و... به تشويق و ترويج شكار تروفه پرداخته و در سال 1352 نمايشگاهي بزرگ كه از چندين هزار تروفه تشكيل شده بود بر پا كرديم.
مهندس افشين كرمي: برابر تعريف C.I.C، شكار به معني بهره‌برداري پايدار از حيات‌وحش است. كه اين تعريف مورد پذيرش مجامع زيست‌محيطي نيز هست و در واقع شكار تروفه به شكار پيري اطلاق مي‌شود كه براساس اندازة شاخ و يا پوست و يا دندان ارزيابي مي‌شود و حتي به نظر برخي نيز عمل شكار تروفه مترادف با هرس جمعيت براي پويايي بهتر و جوان شدن جمعيت حيات‌وحش است، ليكن اين سوال مطرح مي‌گردد؛ با وضع فعلي، جمعيت حيات‌وحش كشور به حدي رسيده است كه بتوان تعدادي را هرس نمود؟ و آيا مي‌توان تروفه‌اي با شاخص و معناي واقعي آن يافت يا خير؟ به نظر شما آيا مي‌توان شخصي را كه قوچ البرزي و يا اوريال و يا كل با طول شاخ 60 و يا70 سانتي‌متر زده است، شكارچي تروفه‌ اطلاق كرد؟
لذا با توجه به روند كاهش جمعيت حيات‌وحش كه دلايل مختلف داشته (به نوبه خود جاي بحث دارد) آموزش شكارچيان به انجام شكار تروفه توسط كانون‌هاي شكارو نيز ورود بخش خصوصي علاقمند به حفظ طبيعت و حيات‌وحش به مشاركت در مديريت مناطق و استفاده از قرق‌هاي اختصاصي جهت امر شكار، موجب پايداري بيشتر جمعيت حيات‌وحش در ساير مناطق گشته و فعل شكار نيز تحت ضوابط خاص خودش فقط در قرق‌هاي اختصاصي صورت مي‌گيرد.
سرهنگ سيد بهزاد يوسفي: كلمه تروفه ريشه لاتين دارد و به معناي هديه، جايزه و اثري ماندگار كه نشانه افتخار است، تعبير مي‌شود. و به عبارتي به آنچه كه از يك حيوان باقي مي‌ماند، مثل شاخ و پوست و جمجمه اطلاق مي‌گردد. و اين آثار زيبا و باشكوه را در معرض ديد عموم قرار مي‌دهند و ركوردگيري، ثبت و مسابقه‌ها انجام مي‌شود، كه ممكن است جايزه نيز به آن تعلق گيرد كه همان نشان موفقيت و يادبودهاست. البته حقيقتاً شكار تروفه يكي از معدود ورزش‌هايي است كه چيزي بالاتر از فيلم و عكس از آن به‌يادگار باقي مي‌ماندو آن همان پوست، شاخ و يا جمجمه‌هاست و هميشه به‌عنوان يك شاخص محكم و مسجل جهت شركت در مسابقات، ماندني است. به نظر بنده، تروفه تنها به حيوان پير اطلاق نمي‌گردد، زيرا ممكن است گاهي حيوان در سنين جواني به حد مطلوب و ممتاز رسيده باشد. اگر شكار تروفه طبق ضوابط آماري دقيق و كارشناسي و اصولي انجام شود، به مفهوم واقعي كلمه مي‌تواند هرس حيات‌وحش باشد.
دكتر اميرحسن مظهري: تروفه يعني تحفه؛ چيزي كمياب و نادر. تروفه؛ حيوان نر و پيري است كه به علت هوش، قدرت و تجربه توانسته خود را تا اين سن و سال حفظ كند و اين حيوان باهوش براي رسيدن به اين سن و سال، مسائل سختي را سپري كرده، پس شكار آن بسيار سخت‌تر و هيجان‌انگيزتر است، زيرا شما با يك حيوان عادي روبرو نيستيد. علاوه بر اين‌ها تبديل شدن يك حيوان به تروفه؛ ژن خوب، تغذيه مناسب، آرامش و مقدار زيادي شانس را مي‌طلبد. ضمن اينكه يك شكار تروفه ابهت بيشتري دارد و از نظر بقاء و ادامة نسل فايده چنداني ندارد و ممكن است كه باعث شودژن‌هاي سالم و جوان به باروري نرسند و در نهايت هم در گوشه‌اي از طبيعت از بين بروند. پس چه بهتر كه اين آثار طبيعي ملّي دچار زوال نشده و در موزه‌هاي خصوصي و عمومي محفوظ بماند. ضمناً در صورت شكار تروفه‌هاي ركورد در سطح جهاني، مي‌توان قابليت‌هاي طبيعي كشور را به جهانيان معرفي كرد. بنا به دلايل فوق، شكار حيوان ماده و يا جوان، بنده را هيچ وقت به هيجان نياورده و شخصاً هميشه به دنبال شكار تروفه بوده‌ام. به عبارت ديگر شكار تروفه مانند چيدن ميوه‌هاي رسيده يك باغ است و تصديق مي‌كنيد كه اگر اين ميوه‌ها را نچينيد، به زمين افتاده و مي‌گندد و زحمات باغبان و باغدار به هدر رفته، كه اين خود يك نوع كفران نعمت محسوب مي‌شود.
مهندس بهنام بلمكي: استحصال تجاري و تفرجي از حيات‌وحش يكي از موضوعات حساس و بحث‌انگيز روز است. اين كه شخصي شكار حيواني را از نظر اخلاقي مجاز بداند يا خير، بستگي به ديدگاه آن فرد نسبت به حيات دارد و ربطي به آنچه كه روي زمين مي‌گذرد، پيدا نمي‌كند و امّا يك بحث منطقي و اخلاقي هم وجود دارد و آن اينكه شكار ورزشي در وهله اول بايد به گونه‌اي باشد كه بهره‌برداري به صورت پايدار تضمين گردد. در واقع حيات‌وحش محصولي است كه مي‌توان هر ساله از آن برداشت نمود، بدون اينكه به توليد آن در آينده لطمه‌اي وارد شود. يك راهكار عملي براي نيل به اين مقصود تشويق شكارچي ورزشي به صيد تروفه است. حذف جانوري كه در واپسين سال‌هاي عمر است و در عين حال از ديد زيباشناختي انسان، به زيباترين حالت ممكنه و از لحاظ نقش و كاركردش در طبيعت به حداقل كارايي رسيده است، در واقع مصداق يك تير و دو نشان است. شكار تروفه به تحريك جمعيت براي توليد محصول و افزايش پويايي و سلامتي مي‌انجامد و از لحاظ مباني مديريت حيات‌وحش، بهترين گزينه جهت پيشنهاد به جامعه شكارچي است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 



تاريخ : جمعه شانزدهم دی 1390 | 22:40 | نویسنده : داوود دهقانی |
  • عجله
  • قالب وبلاگ